Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Ταΰγετος

Επειδή η μέρα ενδείκνυται να παίρνουμε τα βουνά... ας μεταφερθούμε σε ένα ψηλό βουνό!


Η οροσειρά του Ταϋγέτου ονομάσθηκε από την Ταϋγέτη, μία από τις επτά Ατλαντίδες
ή Πλειάδες, κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του
μύθου, η Ταϋγέτη φέρεται ως σύζυγος του Λακεδαίμονα και ως μητέρα του Ευρώτα. 
Ο Ταΰγετος ή Πενταδάκτυλος,  είναι η υψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου. 
Χαρακτηριστικό γνώρισμα του βουνού είναι οι πέντε κορφές του, από τις οποίες η
ψηλότερη ονομάσθηκε από τους αρχαίους Ταλετόν. Η πυραμοειδής κορυφή του με το σχεδόν τέλειο σχήμα της έχει προκαλέσει πλήθος σχολίων για τις ''ενεργειακές ιδιότητες'' του βουνού. Η ψηλότερη κορφή του, ο Προφήτης Ηλίας, έλαβε το όνομά του από το ομώνυμο εκκλησάκι που βρίσκεται εκεί σε υψόμετρο 2407μ. 
Στην υψηλότερη κορφή του Ταϋγέτου, που οι αρχαίοι την αποκαλούσαν Ταλετόν και
την θεωρούσαν ιερή τοποθεσία του Ήλιου, οι κάτοικοι πραγματοποιούσαν διάφορες
θυσίες, στις οποίες, όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας, ανάμεσα σε άλλα θυσίαζαν
και ίππους: «άκρα δε του Ταϋγέτου Ταλετόν υπέρ Βρυσεών ανέχει. Ταύτην Ηλίου
καλούσιν ιεράν και άλλα τε αυτόθι Ηλίω θύουσι και ίππους» (Παυσανίας Γ 20, 4). 
Από το Παυσανία ακόμη πληροφορούμεθα ότι στο δρόμο από «την Οίτυλον» προς τις
Θαλάμες,  στο ιερό της Ινούς, ήταν στημένα δυο χάλκινα αγάλματα, ένα της Σελήνης, 
με το προσωνύμιο Πασιφάη και ένα του Ηλίου. (Παυσανίας Γ 26, 1). Επίσηςδιάφορες παραδόσεις τοποθετούσαν τη κατοικία του Ήλιου στο Ταίναρο και πίστευαν ότι εκεί έβοσκαν τα ιερά του βόδια (Ομηρικός Ύμνος προς Απόλλωνα).




Δάσος της Βασιλικής
Κορυφή Ταΰγετου


Η σκιά της κορυφής του βουνού στον Λακωνικό κάμπο καθώς ο ήλιος δύει στην πλευρά της Μεσσηνίας.



Μέρος από την ανάπτυξη της κορυφογραμμής.

Ο ήλιος ετοιμάζεται να ανατείλει βγαίνοντας από την θάλασσα του Μυρτώο πελάγους. 

Άποψη της σκιάς του βουνού ριγμένη στον Μεσσηνιακό κόλπο, καθώς ο ήλιος ανατέλλει από την Λακωνία.


Η ''αθάνατη ράχη''. Διακρίνεται και το χιόνι που ενώ είναι Αύγουστος ακόμα υπάρχει.

Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στην κορυφή του βουνού. Δεν διαθέτει στέγη καθώς τον χειμώνα σκεπάζεται ολόκληρο από το χιόνι με αποτέλεσμα όποιοι ορειβάτες φτάνουν στην κορυφή να μην μπορούν να βρουν το εκκλησάκι γιατί βρίσκεται κάτω από τα πόδια τους θαμμένο.

Οι εικόνες από το εκκλησάκι είναι όλες σκαλιστές σε πέτρα ή μάρμαρο για να αντέχουν στις ακραίες συνθήκες της κορυφής. Από την αρχαιότητα στην κορυφή λατρευόταν ο θεός Ήλιος με θυσία λευκών αλόγων (από τον μύθο του άρματος του Ήλιου). Είναι προφανές η αντικατάσταση της λατρείας θεού Ήλιου από τον Προφήτη Ηλία και τα άλογα που τον μεταφέρουν στον ουρανό.
Το εκκλησάκι θαμμένο...


Η Πυραμίδα την μέρα και το βράδυ.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Τα προτεινόμενα ισοδύναμα μέτρα της Πέτρας!

Για να ξεμπερδεύουμε...με όλους


Η ΠΡΕΜΟΥΡΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ

Όσο πλησιάζει η μέρα των εκλογών τόσο τα μηνύματα κατά της αποχής πληθαίνουν. Να σημειωθεί ότι η αποχή από μόνη της λέει ελάχιστα πράγματα, αλλά κατ’ αρχήν μας αποκτά ενδιαφέρον καθ’ όσον βλέπουμε τους κομματικούς μηχανισμούς να ζορίζονται εξ αιτίας της. Στην καλύτερη των περιπτώσεων πρόκειται για ένα πρώτο, μικρό βήμα προς την πλήρη συνείδηση ότι οι εκλογές ή τα δημοψηφίσματα υπάρχουν ώστε να δημιουργούν ψευδαισθήσεις: συμμετοχής, ελεύθερης βούλησης και δύναμης. Στην πραγματικότητα, όμως, οι αποφάσεις είναι παρμένες (βλέπε δημοψήφισμα) και όλοι οι κομματικοί βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη και δεν θέλουν να χωρίσουν με τίποτα. Τα παραδείγματα πολλά και φρέσκα, βλέπε μνημονιακό Σύριζα αλλά και τους υπάρχοντες «αντιμνημονιακούς» που σκίζουν καλσόν και μνημόνια και ψηφίζουν όχι και παρών (αντιμνημονιακό), αντί να αποχωρήσουν από την βουλή και να σταματήσουν την διαδικασία που οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι είναι παράνομη και βάζει ταφόπλακα στον πληθυσμό του ελλαδικού χώρου και άλλα ωραία…

Μάλιστα σε αυτές τις εκλογές η πρεμούρα για την αποχή είναι μεγαλύτερη από παλαιότερα εκλογικά καρναβάλια. Από τα άρθρα της Αυγής μέχρι τα γραφόμενα του κουμουνιστή Μπογιόπουλου και τα συνθήματα της Ανταρσυα ότι η αποχή είναι ανοχή, τα μηνύματα αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο. Είναι προφανές ότι όλοι ανεξαιρέτως τα έχουν κάνει τόσο σκατά που δεν μπορούν να ξεπλυθούν με τίποτα. Η βρώμα κάτω από τα ωραία ρούχα δεν καλύπτεται και τώρα παρακαλούν να υπάρχει συμμετοχή στο εκλογικό πανηγύρι. Παρακαλούν για επί πλέον νομιμοποίηση, από τον κόσμο, όσων δεινών πρόκειται να έλθουν.

Τα παραπάνω μόνο φόβο μπορούν να εκφράσουν. Τον φόβο του κάθε κομματικού σφογγοκωλάριου της ευρωπαϊκής και κάθε εξουσίας ότι μπορεί κάποιοι (επί τέλους!) να τους πήραν χαμπάρι! Να πήραν χαμπάρι την ξεφτίλα του συστήματος που υπηρετούν και εκπροσωπούν, την λαμογιά που παίζουν, μα πάνω από όλα ότι πήραν χαμπάρι πως τους χρησιμοποιούν για να εφαρμόσουν ό,τι τους γουστάρει δημοκρατικά και… «αναμάρτητα»!

Μπροστά, λοιπόν, σε αυτό τον κίνδυνο βάλθηκαν να μας βομβαρδίσουν με αρθράκια, τσιτάτα και αφίσες για την ασυνειδησία της αποχής. Για την ασυνειδησία της συμμετοχής, όμως, κανένας λόγος. Βλέποντας την δεξαμενή να χάνει νερά βάλθηκαν να ξεσπαθώσουν όλοι κατά της αποχής. Σε κάθε εκλογική πανήγυρη οι κομματικοί σφογγοκωλάριοι μας ενημερώνουν ότι η αποχή ενισχύει κάτι, κάτι νέο κάθε φορά… Πρώτα ήταν τα δύο μεγάλα κόμματα (Πασοκ- ΝΔ), μετά ότι ενισχύεται η Χρυσή Αυγή, μετά η ΝΔ και τώρα ότι τον συμφέρει τον καθένα μη αναφέροντας πως ότι και να ψηφίσεις ή απλώς να απέχεις, το παιχνίδι είναι μιλημένο και παίζεται στην έδρα του συστήματος.

Για το λόγω αυτό αναφέρουμε ότι υπάρχουν κάποιοι που δεν ενδιαφέρονται ούτε για την αποχή, ούτε για την συμμετοχή. Επειδή με την αποχή, όπως και με την συμμετοχή, αναγνωρίζεις την διαδικασία και προσδιορίζεσαι με βάση αυτήν.

Κάποιοι στοχεύουν μόνο στην καρδιά της συνείδησης και αυτός ο αγώνας είναι παντού, εκτός από τις κάλπες.

Γι’ αυτό

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Για πάντα!

Ελευθερόκοκκος
Πηγή: Anarchy Press

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

Καλαμάτα 09 έως 17 Σεπτέμβρη 1944 (τέσσερα φωτογραφικά ντοκουμέντα εκείνων των ημερών)

Στις 9 Σεπτέμβρη του 1944 η Καλαμάτα, μετά από σκληρές μάχες με τα τάγματα ασφαλείας και την χωροφυλακή, καταλαμβάνεται από τον ΕΛΑΣ. Από τις μάχες πολλοί χάνουν την ζωή τους ενώ κάποιοι από τα τάγματα ασφαλείας διαφεύγουν προς την κωμόπολη του Μελιγαλά. Το κτήριο που στέγαζε την χωροφυλακή ανατινάζεται. Ο κατοχικός δήμαρχος Ηλίας Καρατζάς μαζί με κάποια μέλη της κατοχικής διοίκησης αιχμαλωτίζονται και οδηγούνται σε λαϊκό δικαστήριο όπου και εκτελούνται. Στις 17 Σεπτέμβρη, μετά την μάχη του Μελιγαλά, οι συλληφθέντες της μάχης οδηγούνται σε λιντσάρισμα στην πλατεία της Καλαμάτας.
Οι παρακάτω φωτογραφίες του Χρήστου Αλειφέρη έχουν αποτυπώσει σκηνές από τα παραπάνων γεγονότα της εποχής και περιέχονται στο βιβλίο, " Η Καλαμάτα μέσα από τον φακό του Χρήστου Αλειφέρη 1937-1974" της Αναστασίας Μηλίτση-Νίκα και της Σταυρούλας Βερράρου.
10 Σεπτέμβρη γίνεται η κηδεία των ανταρτών που έχασαν την ζωή τους.
13 Σεπτέμβρη διεξάγεται η δίκη του κατοχικού δημάρχου Ηλία Καρατζά.
17 Σεπτέμβρη, γίνεται το θανατηφόρο λιντσάρισμα των αιχμαλώτων από την μάχη του Μελιγαλά. 



10 Σεπτέμβρη γίνεται η κηδεία των ανταρτών που έχασαν την ζωή τους.


13 Σεπτέμβρη διεξάγεται η δίκη του κατοχικού δημάρχου Ηλία Καρατζά (στο κέντρο της φωτογραφίας με απλωμένο το δεξί του χέρι)

         17 Σεπτέμβρη στην πλατεία της Καλαμάτας, γίνεται το θανατηφόρο λιντσάρισμα των αιχμαλώτων από την μάχη του Μελιγαλά (Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη μια μέρα μετά από το λιντσάρισμα)